Przemyślenia | o wentylacji i nietylko

Wymagania odnośnie otworów nawiewnych

Zgodnie z wymaganiami Warunków Technicznych a także zaleceniami wytycznych, maksymalnie dopuszczalna odległość pomiędzy poszczególnymi otworami wywiewnymi lub między otworem wywiewnym a nawiewnym nie powinna przekraczać dziesięć metrów w przypadku prostoliniowego przepływu powietrza oraz siedem metrów w pozostałych przypadkach.
Dla korytarzy nie objętych przepływem powietrza odległość ta jest mniejsza o ponad 30%. Powyższe informacje odnoszą się do sufitów gładkich, w których nie zauważa się wystających elementów mogących hamować i zniekształcać przepływ powietrza. W przeciwnym razie otwory należy przybliżyć.
W przypadku rozmieszczenia otworów parami po obu stronach korytarza, w korytarzu powietrze przepływa w poprzek korytarza. W takim przypadku otwory wywiewne mogą by umieszczone w odległościach większych niż 10 m, pod warunkiem, że z przestrzeni ograniczonej układem nawiewnym a wywiewnym nie prowadzą inne wyjścia niż do przedsionków i podestów wind.
Podane odległości między otworami nawiewnymi i wywiewnymi określają zarazem dystans między pionowymi przewodami wywiewnymi a przewodami nawiewnymi (rozwiązanie typu A) lub otworami transferowymi (rozwiązanie typu B). Odległość ta może być zwiększona nawet do 30 m dzięki zastosowaniu w korytarzu podstropowego przewodu poziomego przeznaczonego do obsługi nie więcej niż trzech otworów wywiewnych.
W takim wypadku niezbędne jest spełnienie dodatkowych punktów:
- zastosowania kanału wentylacyjnego o klasie odporności ogniowej równej co najmniej klasie (EI) odporności ogniowej przewidzianej dla stropu w danym budynku i maksymalnej długości nie większej niż 20 m, licząc od pionowego przewodu wywiewnego,
- wyrównania natężenia przepływu dla każdego otworu wyciągowego z tolerancją 10%,
- zapewnienia dostępu do klapy odcinającej wentylacji pożarowej i pionowego przewodu wywiewnego.
Z racji zachowania oddzielenia powietrza od dymu (oddzielenia dymu od czystego powietrza), prędkość powietrza przepływającego przez klapy nawiewne będzie niższa niż prędkość powietrza przepływającego przez otwory wywiewne.

A co z oddymianiem holi wejściowych?
W większości budynków wysokich i wysokościowych, znajduje się hol wejściowy, będący fragmentem drogi ewakuacyjnej dla użytkowników budynku. W zależności od wysokości jaką posiada hol, zabezpieczenie przed zadymieniem powinno być realizowane za pomocą układu wentylacji pożarowej mechanicznej lub mechaniczno-grawitacyjnej. W każdym przypadku hol wejściowy powinien być wyposażony w układ wentylacji mechanicznej wyciągowej. Wymagane natężenie przepływu powietrza wentylacyjnego wynosi 1 m3/s na każde 100 m2 holu.
Całkowita wydajność instalacji nie może być jednak mniejsza niż 1.5 m3/s.

Skocz do góry