Przemyślenia | o wentylacji i nietylko

Założenia przeciwpożarowe dla instalacji wentylacyjnych

Instalacja wentylacji pożarowej.

Wentylacja pożarowa to system instalacji oddymiającej – wywiewnej zapewniającej usuwanie dymu i toksycznych gazów pojawiających się w czasie pożaru a także instalacji nawiewnej powietrza do strefy, w jakiej znajduje się dym, zapewniający wypór powietrza w kierunku punktów wywiewnych oraz jednostajny napływ świeżego powietrza. Instalacja wentylacji oddymiającej musi posiadać zagwarantowany ciągły napływ powietrza zewnętrznego uzupełniającego braki powietrza, jakie powstają w wyniku jego wypływu wraz z dymem. Dopływ ten należy realizować za pomocą instalacji nawiewnej, w sposób wymuszający wyparcie dymu ze strefy, gdzie przebywają ludzie. Przeciwpożarowe klapy odcinające w przewodach wentylacyjnych powinny spełniać kryterium szczelności i izolacyjności ogniowej (EI), a połączenia ich z instalacją wentylacji i klimatyzacji – również dymoszczelności, warunek ten obejmuje również klapy odcinające wentylacji pożarowej. Trzeba tu zwrócić uwagę, iż łączenie instalacji wentylacji oddymiającej z instalacją wentylacji bytowej i klimatyzacji w budynkach wysokich i wysokościowych jest rozwiązaniem nie zalecanym ze względu na zróżnicowanie podstawowych funkcji tych instalacji. Niemożliwe jest zapewnić systematyczną kontrolę i gwarancję niezawodności dla skomplikowanej i non stop funkcjonującej instalacji wentylacji, która na wypadek pożaru miałaby zmieniać swoje przeznaczenie na instalację pożarową. Wyłącznie autonomiczny układ wentylacji pożarowej, powtarzalny na każdej kondygnacji, umożliwia jej systematyczną i prostą kontrolę a także zapewnia prawidłowe zadziałanie wszystkich urządzeń w razie pożaru. Górna krawędź kratek nawiewnych należących do instalacji wentylacji pożarowej według norm powinna znajdować się na wysokości nie większej niż 0.8 m nad poziomem podłogi, natomiast dolna krawędź kratek wywiewnych – na wysokości nie mniejszej niż 180 cm nad poziomem podłogi. Wentylatory wentylacji oddymiającej muszą być odporne na działanie temp. 400°C przez przynajmniej 2 godziny lub na działanie takiej temperatury, która wynika z przewidywanej temperatury i czasu usuwania gazów pożarowych.
Przewody wentylacyjne a także wszelkie użyte w nich klapy rewizyjne muszą być wyprodukowane z surowców niepodlegających spalaniu, a elementy mogące ulec spaleniu mogą być stosowane tylko na zewnątrz, w taki sposób, by nie dochodziło do rozprzestrzeniania ognia. Najmniejsza odległość kanałów instalacji wentylacyjnej od podłoża to pół metra gdy przewody są bez izolacji. Nowością w stosunku do dotychczas używanych przepisów, gdzie nie wprowadzano obostrzeń dla długości ani sposobu prowadzenia przewodów elastycznych, stanowi wpis, że w sytuacji stosowania w instalacji przewodów elastycznych, muszą one być wykonane z materiałów co najmniej trudno zapalnych i nie powinny przechodzić przez elementy oddzielenia przeciwpożarowego, a ich długość nie powinna dwadzieścia pięć centymetrów w przypadku połączeń wentylatorów z kanałami wentylacyjnymi a także 4 m w przypadku połączenia pozostałych elementów instalacji wentylacyjnej i urządzeń ze zwykłymi kanałami wentylacyjnymi. W instalacjach sanitarnych, wszelkie stosowane izolacje cieplne i akustyczne muszą być wykonane w sposób zapewniający nierozprzestrzenianie ognia. Jednakowoż nowością w stosunku do dotychczas wprowadzonych przepisów są bardzo szczegółowe wymagania odnośnie instalacji wentylacji i klimatyzacji. Zgodnie z nimi przewody wentylacji mechanicznej i klimatyzacji muszą być prowadzone i wykonane takim sposobem, by w przypadku ognia nie oddziaływały siłą większą niż 1 kN na elementy budowlane, a także aby przechodziły przez przegrody w sposób umożliwiający kompensację ich wydłużeń. Zamocowania kanałów do elementów budowlanych muszą być wykonane z surowców niepalnych, gwarantujących przejęcie siły powstałej w przypadku pożaru w czasie nie krótszym niż wymagany dla klasy odporności ogniowej przewodu lub klapy odcinającej. W kanałach instalacji wentylacyjnej nie należy prowadzić różnych innych instalacji, natomiast zamontowane w nich filtry i tłumiki muszą być zabezpieczone przed przeniesieniem się do ich środka łatwo palnych się drobin. Dopuszcza się montowanie w kanale wentylacyjnym nagrzewnic elektrycznych na paliwo ciekłe lub gazowe, których temperatura powierzchni grzewczych nie jest wyższa niż 160 stopni, jeśli użyto ogranicznik temperatury, który wyłącza pracę nagrzewnicy bez przepływu powietrza. W środku przewodów wentylacyjnych można zamontować wentylatory wtedy i tylko wtedy gdy klasa odporności ogniowej ich obudowy wynosi EI 60. Dotychczas można było stosować przeciwpożarowe klapy odcinające o odporności ogniowej równej połowie odporności ogniowej przegrody, w której się one znajdowały. Na dodatek w przepisach, zapisano, iż w przypadku przechodzenia kanałów przez ściany i stropy nie będące składowymi oddzielenia przeciwpożarowego, gdzie wymagana jest klasa odporności ogniowej co najmniej EI 60 lub REI 60, klasa odporności ogniowej przepustów powinna być równa klasie odporności ogniowej (EI) przegród, gdzie są zamontowane, co jest równoznaczne z koniecznością wyposażenia ich w odpowiednie przeciwpożarowe klapy odcinające. W strefach pożarowych, w których wymagana jest instalacja sygnalizacyjno-alarmowa, przeciwpożarowe klapy odcinające powinny być uruchamiane przez nią, niezależnie od zastosowanego wyzwalacza termicznego. Powyższe wymagania te są zaostrzone w porównaniu do wcześniej obowiązujących. Dawniej wystarczające było, aby odporność danego przewodu, klapy odcinającej lub obudowanego przewodu wraz z klapą, wynosiła połowę odporności ogniowej oddzielenia przeciwpożarowego.

Skocz do góry